Ouderlijke aanwezigheid

Ik ben en blijf je ouder!

 

Het opvoeden van een pittig puberende zoon of dochter is voor velen een ware energievreter. Je wordt er doodmoe van en je plezier in opvoeden verdwijnt als sneeuw voor de zon. Niet ondenkbaar dat je verlangt naar een winterslaap. “Maak mij maar  wakker als de puberteit voorbij is!”.

“Zo werkt dat helaas niet”, stelt Haim Omer, de ontwerper van de opvoedmethode Geweldloos Verzet. De basis van de methode zijn zeven met elkaar samenhangende principes. Het eerste principe luidt; focus op je ouderlijke aanwezigheid. Vrij vertaald; weersta de verleiding om toe te geven of op te geven. Laat je door je kind niet ontslaan van je ouderschap.

Pubers hebben het vaak niet gemakkelijk. Er verandert veel in hun lichaam, in wat ze voelen en denken en in hun leven. Als ouder merk je dat je kind andere interesses krijgt en zich meer richt op leeftijdsgenoten. Je kind verlangt naar ruimte om zelf te gaan ontdekken en ervaren.
“Laat me met rust!”. Of “daar kom ik dan vanzelf wel achter!” krijg je als ouder te horen wanneer je zoon of dochter niet wil luisteren naar jouw argumenten en goede raad. Wat doe je dan? Wanneer geef je teveel toe? En wanneer biedt je niet genoeg ruimte? Voor veel ouders is het een zoektocht om een balans te vinden tussen wat hun kind vraagt en wat voor hen aansluit bij goed ouderschap.

Een pittige puber haalt alles uit de kast om zich te verzetten tegen de regels. Hij ervaart hoge nood om zijn vrijheid te bevechten en veroorlooft zich veel. Je wordt gekwetst, getergd, je voelt je uitgedaagd of geprovoceerd.
Je kind wil zelfstandig zijn keuzes maken en meent zelf te weten wat goed voor hem is. Maar daar ben jij vooralsnog niet van overtuigd. In jouw ogen is er genoeg bewijs dat je kind het allemaal niet overziet. Misschien wel vrienden opzoekt, waarvan jij vreest dat ze een slechte invloed hebben.

Aandacht besteden aan hoe je als ouder aanwezig wilt zijn gaat over je niet van de wijs laten brengen door wat je kind doet of al dan niet schreeuwend tegen je zegt. Het gaat over hoe jij je als ouder ten opzichte van je kind wilt positioneren.
Je zoon of dochter kan proberen om met zijn gedrag een afstand te scheppen tussen jou en hem. Als je het zat bent of uitgeput raakt, kan het verleidelijk zijn om te denken; “Prima dan maar meer afstand tussen ons, dan zoek je het maar uit, ik weet het ook niet meer”.
Ik geloof niet dat er ouders bestaan die zich ooit hebben voorgenomen dat zij zich door hun kind op afstand zullen laten zetten wanneer het moeilijk wordt. Het is wat je gaandeweg overkomt en het blijft waarschijnlijk aan je knagen. Je lijdt er onder en je gaat dingen denken of hardop zeggen die je niet meent.

Het eerste wat je als ouder kunt doen is nadenken over waar jij als ouder wilt staan in relatie tot je kind. De tweede stap is dat je in je woorden en in je gedrag erop gericht bent om die plek in te nemen. Is dat gemakkelijk? Zeker niet. De vraag is eenvoudiger gesteld dan beantwoord. En in de uitvoering vraagt het om een lange adem en vastberadenheid.

Het helpt dikwijls om zelf de stap naar voren te zetten. Zoek je kind op. Laat hem merken dat je tijd met hem door wilt brengen en in de relatie wilt investeren. Verwacht niet dat je zoon of dochter hier gelijk enthousiast op reageert. Je zult wellicht herhaaldelijk moeten laten zien dat het je menens is. Dat je niet bereid bent om de zaken op zijn beloop te laten. Laat staan dat je bereid zou zijn om een stap naar achteren te zetten of je kind los te laten.

Een tip: Je puber kan een langer samen zijn willen vermijden, omdat hij vreest dat samen tijd doorbrengen een synoniem is voor dat jij de tijd wil nemen om jouw punt nog eens duidelijk te maken. Wees helder over je intenties. En beperk jezelf in je woorden. Laat zien dat je boodschap een kop en een staart heeft en dat je een punt kunt zetten. Dat geeft je ook meer mandaat om dit gedrag eveneens van je zoon of dochter te verwachten.

Dit is het eerste deel over de principes uit de opvoedmethode Geweldloos Verzet. Focussen op je ouderlijke aanwezigheid staat niet op zichzelf, maar hangt samen met de zes andere principes. In de komende periode ga ik verder met schrijven over de andere principes en komt er uitleg over hoe zij elkaar onderling versterken.
Vind je het interessant? Op Facebook en LinkedIn laat ik het weten als ik weer een blog heb geschreven.

Anita Bergman – 16 januari 2021

Log in